YOGA MATINDAKİ ÇOBAN

kaç hamle sonrasında 

ayağım kayacak kim bilir?

düşeceğim en güvendiğim karede

matah bir matın şahına

şahbazına

yenildim ve yenildim kaç kez?

yenik ekinlerden söz açtım

metal merdivenlerden

hep bir af çıkar diye bekledim

girdiğim bütün çıkmazlarda

raporlar yazdım

alfabenin ve elifbanın bütün harflerinde

her harf bir kelime bıraktı tenimde

her kelime kim bilir kaç harf ekledi

bu kısır döngüye?

bir çoban matı kadar

vakit harcadım ve

sana ulaşan kapıları zorladım

oysa kapı başka bir oyunun hikâyesiydi

ve anahtarı kilidin içinde kırıldı

herkese açtığın kapı

bana bir duvar oldu böylece

yarısı bende kaldı anahtarın

sana söyleyemediğim kelimeler gibi

yarım kalacak bundan sonra

kaç hamle geride kaldı?

saymadım ama hepsi

beyhude hapsetti sonuçta

ben zannedip dolaştığım

sen zannedip ulaşamadığım

biz belleyip unutmaya zorlandığım

mat olduğum, matlaştığım

ve takılıp geride kaldığım her şeyi

yoga hocam beni kovdu dersten

ne hayra

ne de şerre yorabildiğim

rüyalarla baş başa kaldım

bir işe yaramayan yoga matımla

bilseydim

bir çoban matı yapabilecek kadar satranç

oysa o kadar ders aldım

o çiçek gibi şairden

göğe bezgin bakarken yakalandım

ve atlarımı kaybettim bir kez

daha yoga matımın taksitleri bitmeden

bu şiiri de bitirdim

yenildim ve yenildim

tekrar ve tekrar

sana yenilmeyi kendime teselli bildim

düştüm bir daha düşmem diye çırpınırken

düştüm alfabenin her harfinde

ama en çok sonuncusunda

en sonuncusunda