Naat Kovan

bu duyguyu bir yerden hatırlıyorum mutluluktu galiba

Allah sakalıma bir kızıllık vermiş kimse bilmiyor

ben bile göremezdim eskiden el ne bilsin

insana gene de biraz dokunuyor yâ resulallah

ilk güllerini derdiği bahçeyi pislik götürürken görmek

buzdolabına yaslayıp sırtımı amber ve chapman cıgarası

ve sevginle alakalı kaygılar led ampul ışığında

gürcüce bir salavat çitlembikleniyor altunizade’de

megrel örgüleri salınıyor yesribî kuyulara

nurun tepede leylek, ben ağacın dibindeyim

dışarlarda aradığım kendime nihayet içerlerde rastladım

fukara kovanında bal sarhoşu ayı pençe pençe zikirde

yesribî bir uzuv var içlerinde, ona soruyorum nasılım

nasılsınız aydın mısınız efendiniz olsa şimdi n’apardı

evet, böyle bir Allah için kabre de girilir, doğru

yürüyen merdiven bile esma darb ediyor, doğru

lâ’da ve illâ’da iki çivi yüreğin ortasına

şakk sayılır mı şu eti söküp yıkasam çeşmede

sarhoş oldum fukaranın sevgisiyle, içim hoş

başım hoş, içim hoş, elim hoş, gözüm hoş, dilim hoş

çeşitli kafataslarından çakır dökülüyor halıya

çocuklar kadehler arasında koşuşturuyor etekleri şarap

gönlün çeperlerinde fıstık çamları sümbülteberler

perşembeleri kükrüyor Allah’ın arslanları eşref saatte

avına sıçrayan pars gibi böğürerek — acından kudurmuş parslarınız

sadırlarından gümüş kadehler çınlatıyor bütün odayı

vızıldıyorlar ağızlarında nefis ceylanları

hani kuş tutar getirir sahibine kedi — âââferîîîn

öyle bırakıyorlar ayağının dibine yeni organları

emmâre tutmuşsun levvâme getir bir dahakine aferin

dilimde babür şah’ın tahtı, çağatay kısrakları

gözümü yumunca kapağında cümle âlem

alayım türkçeyi bir lügat-ı Muhammediyye edeyim

babür gibi avare-i ikki cihan aşktan ben-i tilbe

iki cem’ parmağının arasına ömrüm sıkışıvermiş

hiç Allah senin parslarını zayi eder mi?