Naat Kınalı

bütün bütün bütün

trenleri kaçırdıktan sonra

umudun bağlandığı son yamaç da

devrildikten sonra kırmızı suya

rüzgar çığlar gibi gümbürtülerle geliyor

seller gibi, vadileri dolduran arılar gibi

senden başka kimim var

bütün paramı harcamışım, bütün maçları kaybetmişim

bütün ömrümü harcamışım, kınalı açıklarında boğulmuşum

ismeket yiyecektik mercanlar arasında, şikarda firarla

yüzüm çirkin, kalbim muşmula

heves yok, kıvılcım yok, kızım yok

ummaya mecalim kalmamış, sövmeye, kızmaya, ağlamaya

senden başka kimim var

şimdi kınalı açıklarında

bir çeşit deniz canavarı, su evliyası, kınalı önlerinde

yüzgeçlerimden kuyruğumdan kılçığımdan

kan kan kına kına bulandırırken suları

söyle, senden başka kimim var

çatı yok, ışık yok, kotra yok, fıstık ağacı yok

süt yok, soba yok, o eski halılar yok

ezelki karıncalar yok, ud yok, burçak yok

pislenmişim, gebermişim, çoğu benden

ama, kızmazsanız, birazı da boca

şimdi, yani, subhanallah, hani

şey yani ya resulallah, senden başka kimim var

bu curcuna, bu keşmekeş

bu kendine acımak acı acı

bu tiksinti, bu ağlayamazlık

bu komik çamlıca kulesi yalnızlığı

yani ben sürekli taif’ten döner gibiyim

bana sürekli hüzün yılı, amcamın şehadeti

bana sürekli ibrahim’den ayrılık

allah aşkına

nereye gideyim, kimim var ki senden başka

kaçıştıydı herkes can havliyle

pençenin tadını bilmeden attım kendimi

beştim şaştım, kaçtım, tut ki yanmayayım

harcandık gittik meded etmezsen

hammal… sebil… ilelhazret…

ki senden başka, kimim var, kimim var