Naat Hadra

suratları göklü birtakım adamlardır bunlar

sevdikleri şehinşah habib gibi çarşıda gezerler

kalabalıklar arasında yeni doğmuş şehzade hepsi

ağaçları devrilip duran ormanda saçları alev alev

padişah babalarının kanadı altında saltanat sürerler

yüzleri denizli adamlardır bunlar birtakım

şehzadedirler şahtırlar bir şeye ihtiyaçları yoktur

yangına düşmüş bebek kadar masum ve fakîîîr

Rableri kendi iki eliyle yaratmıştır bunları nitekim

ve ateşin içinden Rabbin iki eliyle çıkarlar

sereserpedirler sepserindirler ciltleri ışıl ışıldırlar uyurlar

simaları dağlı birtakım adamlardır bunlar

hepsi erkek oğludur — kadınları bile dağ oğludur

birisi şehirde Allah demeyiversin ilk bunlar irkilir

hoplarlar topuklarının üstünde gövdeleri dürbündür

duvarlardan ter damlar onların karnı kasılınca

sanki medine’nin sahibini aralarında sezerler

bunlar birtakım adamlardır ki amber terlerler

Rahmân’ın hizbi bunlardır geceleri kalplerine

geceleri kalplerine bunların muhabbet ve haşyet iner

bunlar acizdirler, hiçbir şey bilmezler ve beceriksizdirler

avaredirler, birbirlerini görüp selâm selââm derler sadece

çünkü şehzadedirler ve her işlerini Padişah halleder

yâ Ebezzehrâ, yâ sîdî, bunlar senin adamlarındır birtakım

bunların ağzına senin hurmaların çalınmıştır doğduklarında

yâ sîdî tabîb, yâ mulây, bunları sen cem’ etmişsindir

bunlar senin adın geçince salınarak ağlamaya başlarlar

bunlar sabah evden akşamları sana dönmek için çıkarlar

tut ellerinden, fermanınla sıçrayıp hadraya kalktıklarında