YENİLENLERİN GAZELİ

I

bir davudi sayha saldım gökyüzüne sığmadı

hançeremdeki hangi hanendenin avazıydı

mücrim gibi alesta durur huzurunda ruhum

gülüşünün bıçakları hep beni kanatırdı

hatıra gelir de evvelki gülüştüklerimiz

bin yıl ötesinden acının en hasını yaşatırdı

II

nedir ki yusufu züleyhaya kurulan tuzak

sana hasret beni gayyadan gayyaya atardı

ne ben vezir oğluyum ne sen sultan kızı ama

tahirle zühreden bize yalnız ağlamak kaldı

nerede şimdi uğruna dağlar delinen şirin

ferhat nice mihnet çekti mirası bize kaldı

baskına uğradı kalp vuslata ermedi kamber

emmi kızı arzudan kambere tek acı kaldı

aslı var mıdır bilinmez ki o aşk illetinin

o sevdadan sonra keremin yalnız külü kaldı

tek gecemi değil gündüzümü de karartansın

leyladan kaysa ruhun karanlık gecesi kaldı

yar-ı güzindi nigar koç yiğit idi köroğlu

her birisi kervan geçmez bir dağ başında kaldı

III

gül devşirmek idi ki niyyetimiz evvelallah

ne ud kaldı elde eyvah şimdi ne tambur kaldı

nice devri gülzar geldi şuh bir gülüş beklerken

korkarım ki senden de bana bir viran bağ kaldı

suyun öte yakasında bıraktım da kalbimi

kıymet bilmedin bana yalnız eyvah kaldı