Yedinci Oğul

korkumuz sızlıyordu, telaşlar, seçimler, amaçlar arasında

doyumsuzluğumuz sağıyordu nefsimizi

aklımıza mayınlar döşeyen fikirlerin esiri kanatsız bülbüllerdik

kafamızdaki kafesimizi kırıp uçamıyorduk özümüze

sistemin sülükleri, emiyordu can damarımızın tüm kanını

leyla’nın önce saçlarını, sonra suçlarını gördük

ferhat, dağları delmek yerine juleit’e şirinlik ısmarlıyordu

mem, zin’in kalbinden kaçıp silahın gölgesinde sistemlere mayındı

mecnun ,çöldeki rezervlerini satıyordu rezerv domuzlarına

yusuf’un atıldığı kuyuda bulunan petrol yusuf’tan güzeldi

batı’ya giden yedi oğlun torunu olarak dirilişe surlar biriktirdim

yediverenlerin her yaprağında yeşerdi ,gül medeniyetinin oğulları

yarın,taha,asım ve senin gönül ve direniş bayramıdır şehrinaz

yüzyıllık acının ağrısını taşımayan darada, tartıldı mecalim

yumarmış sözlerimde uyanan geleceğin helal hilaliyim

bindiğimiz nuh gemisi, gam /sızıyordu

geçtiğimiz kızıl/denizin orta(sı) doğu

incinmiş sözler ve sularda yunus değildik

hiç masal anlatılmamış mülteci çocuğun beklediği murattım

incinmiş gözyaşları arasında görmek ve olmanın sancısı ve sanrısıydım

ruh kırıntısı,aşk bulantısı, öz’kirlenmesi arasındaydım

yedi babanın açtığı kapıdan fatih ve selahattin gibi girdim

mekke,istanbul,kudüs gibi güzelsin biliyorum şehrinaz

kederin elli tonu varmış̧, kantarı kopmuş dünyamızda

aynı hikâyede tetiği açık küresel silahlarla vuruluyorduk

gönlü yaralı aslan gibi kendi ormanlarımı yakıyordum

kalbi kırık ceylanların arasında umarsız bülbüldüm

yedi gül medeniyeti dergâhı açan

yedi babanın söz cumhuruyla rastlaştım

utku şelalem aktı, çaresizliğin haritasında

diriliş gülleri açıldı, sevmek ve olmak atlasımda

biraz kendime benzedim, tahkiye ve şiir coğrafyasında

coğrafya kaderdir, türkiye keder değil şehrinaz

yurtsuzluğun kanadı yeni çıkmış bülbülüyüm

medetlerin mayınları arasında minizel umudun bağrındayım

çöle bırakılmış penguen gibi serap ile sebep arasındayım

hikâye arası hikâyelerin ocağında pişiyor çaresizliğim

hiç masal anlatılmamış çocuk gibi eremediğim salıncaktayım

düğümleri kertik amacın sincabı gibiyim

kırkikindi yağmurunda tilkilerin düğünündeyim

boyna gözyaşlarının halayındayım

bırak ağlamayı şehrinaz

gülleri açtıran gülüşüne çağır beni