KUŞLUK SAATLERİNİN PUSU

uzakların sesi puslu gibidir belli belirsiz

size öyle gelebilir ben ta içimde duyarım

hem uzak dediğin nedir ki iki hayal ötesi

hayat veren iksirdir o siz gelir geçersiniz

beşiktaş vapuru tıka basa aşk dolu yağmurda

gözlerime bakıyor herkes suç işlemişim gibi

yakalanma korkusu eriyip gidiyor teninde

oysa görülmedik bilinmedik bir hal yok ortada

denize özenip kapattık şemsiyeleri bir güzel

ıslandık gülüşümüzden güneş açtı biraz sonra

görmediniz diye yaşanmadığı anlamına gelmez

inanın bütün bunlar hep el altından yaşandı el

saklı gizli her kuşlukta cinlerle konuşurum ben

silerler zihnimdeki ve kuşluk saatlerinin pusunu

saçların yumuşacık olur sonra uzaklar tenhalaşır

ve yalnız sen kalır çıkıp gelirsin hiçliğin içinden

gece yarılarında harşena dağına bakıp içlenirken

ay emzirir gönlümü ve ey derim ben ey cânmâna

bu gece bana ruhunu gönder pencereyi araladım

rüzgâr ve deniz eski fotoğraflar gibi akıp giderken