AŞKIN İMASI

ellerinin tadını ey iyi ben bilirim

kadıköyde iskelede kundaklamışlardı

nereye koyacağımı bilmediğim ellerimi

italik bir bankta göz gözeyken

sen olmuştum sadece hiç kimseydim

öylesine uğramamıştı yaşamak

kapımıza kadar isteyerek gelmişti

martılar kanıma susamışmış

yok daha neler bulutlanmak

şöyle dursun güneş ellerimizle

oynamıştı badem yeşili gözlerin

ve palmiye ağaçları eş zamanlı

sıçramışlardı yerinden sen

ter bastı diyerek gerdanından

en beyaz güvercini havalandırmıştın

gövdemin bir yerinde bir karıncalanma

iri puntolarla haber veriyordu

gülünce gözlerimin kamaşmasını

gemiler resmi geçit yapıyordu

boğazda değil damarlarımda

akan yıldızlar ve bildiğim

bütün dillerde seni sevdiğimi

ima etmiştim ama, ama sen

koşuşturmaya başlayınca insanlar

akşam ayaklarına dolanıyordu

kalkamıyordum yerimden

dizlerimin bağı daha da sımsıkı

üstelik farklı yönlere giden

trenler bizi bekliyordu

ve içimden kimsenin bilmediği

bütün dillerde küfrediyordum

akşamı bu kadar hızlı getiren

hiç kimseyi bulamıyordum