ALIŞMANIN ŞAHDAMARI

yapma çiçekler korosunda şarkı söylüyor ölü çocuklar

sokağın başında bir top oyuna girmeyi bekliyor

namlulara bakıyor sisli bakışları gri gözleriyle

artık ölmüyorlar tükenmiş yaprakları papatyanın

çünkü mermi çekirdeği çocuğun kalbinde uyuyor

üzüntü yok artık koptu alışmanın şahdamarı

çocuklar yeniden dirilişe can veriyor kelimelerde

kimedir bu aynaların küskünlüğü kimse bilmiyor

herkes gidiyor kimse dönmüyor sevginin kıyılarından

aramızda bir açık yara gibi duran ak deniz bir tarafta

alnımızdan boşalırcasına sıradağlardan duvar örüyor

masal anlatadursun Şehrazat bir gün fazla yaşamak için

kurşunla doldurmak ve yeniden doğurmak için güneşi

bense sevda kilidinin paslanmış kapısını gürzümle

çağırıyorum seni uyandırmak için kan uykulardan

alnımdan bütün gövdemle ter olup akıyorum

yeminler içerek kayıtsız şartsız bir özgürlük için

akan kan göz kırparak toprağına geri dönüyor

yalınayak çocukların kinle sıkılı yumruklarında

yabancı sokaklar hatırlandıkça birbirine karışıyor

şimdi gelin gölgelenelim serin bir kelimenin dibinde

kutsayalım kibrit olmaya hazır bütün ağaçları

ve annemizin diktiği gömleklerimizi giyelim

bağlayıp atlarımızın kuyruklarını öpelim bayraklarımızı

fışkırtalım ak bedenden kızıl kanı mavi göğe

sonra merhametle yıkanan bileklerimizden yayılsın

ıtırlar sümbüllere karışsın tarlalarımızı sürelim

paylaştığımız her lokmada içtiğimiz her yudumda

sözü yormadan o çok tanınmayan şehirde birlik olalım

kalbimizdeki yangıyı dindiren yağmur savaşçılarıyla

kederimizi eriten bakışlar nar gibi çoğalırken içimizde

güneş sabah çizgisine gelmeden arkları açarak

her seher izini sürelim suların söylediği şarkıların

bir çarkın dönüşü gibi birlikte ona dönelim

dönelim çünkü her hikaye olmadık yerinden kırılır

kırılır da rengini verir hakikatin terkisinde yitirir kendini