
Ta ağzıma kadar gelen hevesler var artık
Peşleri hiç yılmadan koşacak kervanlarla dolu
Gözlerinde dünyaya bakmaktan çıkmış mahzunluk çıbanlarıyla
Çekinilir onlardan
Bir yavru sayıklamaya görsün
Uyan derler
Derhal uyan görmeden kimseler
Sorar içinde uykuyla uyanıklık olan yavru:
-Neden böyle mühim ki incirler?
İncir kıymetli muhakkak
Bu düş incirle başlayacak bilmeli
Ancak şiir ağrı çekerse
Yanı sıra gezmekte fayda var
Şiir
Ağız yarasıdır müjde
Bas bas bağıran sarı
Beni sırmalara sarılmış günlerimde görmüş
Tutuşmak serince yapılmış fenalıklara dost olurken
Kalbim ya cebimde
Ya sesimde gezerken sallanarak
Bir sarılık peyda olmuş bende
Sarılık dediysem
Kalbim emin ellerde
Düşlerin koynuna kıvrılıp
Münasip öpmelerle canımı yıktığım geceler
Kıskanç hüznün sevgisine bulaştım bir vakit:
-Bir vakit yarenlikte neye rastlar bilinmez
Bir sızı şimdi nasıl
Bu kadar çok sevilmez
Döşeklerde
Somyalarda
Divaneliğe müsait neresiyse
Ekseri kapalı çarşılarda flanörler gibi
Uyudum uzandım ve gezdim
Hiç ağlanacak değildi bu vaziyet
Tüm ferim kesilirdi hayretimden
Bu derdim:
-Ne tuhaf bir meziyet
“Ben bir başkasıdır ya da bir başkasında da
benden var”
Sarıyla sarmaş dolaş olduktan beri
Bir kaşıntı vardı başımda
Yüzümde bir karın ağrısı
Söylesem gülecek haller arasında sordum
Bir cesaret söyledim:
-Refika iki haneli yaylada
Doksan yıl
Otuzu kimsesiz
Nasıl yaşadı?
Sormak yerine şaştıkça
Nefti ısırgan çiçekleri içinde yuvarlanırdım
Sonra
Derelerin taşlarla takıştığı yerlerde şarlardı her yerim
Geçsin diye zonklaması suya değmeyen yerlerin
Ben hep şirpençeydim tenimde
Hep yalancısıydım ellerimin
“Durmaz idin koşardın
Kayalıklar aşardın
Tuhaflıklar başardın
N’oldu divane gönül
Minnetsizce yaşardın
Derelerden taşardın
Bir çıngıyla coşardın
N’oldu divane gönül”
Sonra sonra bozuldu ahbaplığım yarınla
Geçindi iyi geçinmeyi herkesle
Her cevapla yaşanmaz mütmain isen
Seherde şen kuşların derdi neyse Refika söyler
Sarı üstümde ve başımda kırılmışken
-Hayvah! derler
Hayvah! geçti eve giden Transit
Şimdi kaldık dağ başında içimde de hoşluk var
Sardıkça sarıyor içimde kaset
Sustukça çoğalıyor dilimde hiç
Yusuf gel süt iç
Yusuf gel süt iç.
Sivas’ta doğdu. Marmara Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden mezun oldu. İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde MBA yüksek lisans eğitimine devam etmektedir. Şiir Versus, Yedi İklim, Noksan, Bûtimar ve Pay gibi dergilerde şiirleri yayımlandı. Edebiyat ve şiir çalışmalarını sürdürmektedir.