BİR PAPAĞAN UÇUŞU

alışkanlıklarımı öldürmek istiyorum

alışkanlıklarımın elinde can vermek

değil mi ki bir papağanım

o büyük kafesimde

ve gece teslim almışken evlerine giden dostlarımı

kalkıp çıkıyorum kocatepe yokuşunu

bu kuşatmayı aşıp başka bir muhasaraya ulaşmak istiyorum

ah aklım o zavallı kırık oyuncak

içindeki küçük adamlar dağıldı

ki bu tekin bir alamet değil

kopuyor bir bir işaretler

ve helvam karılıyor kirli ellerde

kuşatma güçleniyor -ama neyle?-

-kazandığım kozlarla elbette dostum

yüklendiğim bayraklar

hedef gösteriyor kirli benliğimi

küçümsediğim isimler beni büyütmüyor

cüceler ülkesinde bile

“dünya ne ucuz” diyorum

üstelik kredi kartına taksit yapıyorlar

dünya ucuzladıkça düşüyor

köle pazarındaki değerim

alışkanlıklarım bir cinayet silahı

ve tehir ettiğim her adım

büyüyor boğazımda bir lokma

boğazımda bir şilep oluyor batarken

bir papağan uçuşu mu hayatım?

soruma cevap vermiyor kocatepe camii