AY KANASIN KEMANLAR TAKSİM GEÇERKEN

I

çığ gibi düşerken aklıma gözlerin

ben yokuş çıkarım gece inerken düze

bir tutumluk merhamet idi ellerin

şimdi şiir diye meczupların dilinde sözlerim

at sırtında ay yağmur inerken güze

II

yanlış yazılmış bir ölüm yasası

bende yaşamaktan alıkoyamaz seni

isterse durmasın kalbimin kanaması

vursa da dağdan dağa kendini

beni ilgilendirmez dağların tasası

III

sabah sıcacık öperken alnımızdan

sen uyu içimdeki buğday tarlalarında

incirin sütünün aktığı gömgök yaramızdan

paha biçilmez bir ömürdür yaşadığımız

gece başlayıp gündüz biten yolculuklardan

IV

ay kanasın kemanlar taksim geçerken

saki ben kadehe değil sana meftunum

yön değiştiren kalbim panik biçerken

aynaya bakınca ensemi gösteriyor dünya

vurma bana şair oldukça yorgunum

V

bu şiirin üstüne bir çadır kuralım

şiirle gömelim ölülerimizi ıslanmasınlar

yolu uykusuzluğa düşenleri göğe çıkaralım

ıskalamasınlar gölgeye yol veren rüzgârı

hiçbir savaştan yenik çıkmaz kelimeler