Menu
KUSURLU BAHAR
Şiir • KUSURLU BAHAR

KUSURLU BAHAR

bir yanı hep kusurlu bir bahar gibiyim

her hikâyede ben üşürüm

piştovu kendi elinde patlayan

aslında bir dağ değildim


bir janus ağrısı gibi saplanır böğrüme

hiçbir şiirin dolduramadığı bendeki boşluk

mezattan alınmış boynu bükük gramofon gibi

geçen yıl bu zaman feriköyde


kanunlar vereme engel olamıyor

ölürken yoksullara şahitlik etmek

herhangi bir gün gibi çıkmamak üzere

her hasta sıradan bir komaya giriyor


beni henüz içilmemiş bir bade

olarak görmekten vazgeçmeni bekliyorum

ya da hatırlamak istemediğim kelime

kapkara bir kapçık olarak çıkma karşıma


böğürtlen karası bir baharım ben

sırası geldiğinde mesai bitince

ölçülemeyen bir keder kuyusu

içinde meyhane havaları çalan


bazen unutuyorum gözlerinin rengini

bana yaşlandın diyorlar o zaman

daha ne baharlar açacağım bir bilseniz

herkes okuyacak hikayemi

KADİR

1961 Amasya – Taşova doğumlu.  Evli 6 çocuk babası.Kızılırmak, Martı, Muştu, Edebi Pankart, Aylık Dergi, İzdiham, Yedi İklim, Türk Edebiyatı, Aydos, Dil ve Edebiyat, Mahur Beste ile Birnokta, Karayılkı gibi dergilerde yazdı. Eğitimci olan şairin Fena Halde İyiyim ve Siyah Kuğu adlı iki şiir kitabı bulunmaktadır.

Daha fazla görüntüle
Diğer Yazıları