Menu
KURAK GÖNÜLLERE AKAN GÖZYAŞLARI
Şiir • KURAK GÖNÜLLERE AKAN GÖZYAŞLARI

KURAK GÖNÜLLERE AKAN GÖZYAŞLARI

anneme

Belki de bir insan sıcaklığı ararken

Kurak gönüllere akıtılan yaşlar

Sahip çıkar benliğimize


Annem

beni yağmur yağarken doğurdu

Ondandır yağmur sevdam

Yağmur yağınca, akınca şakaklarıma

İliklerime girince, hissettirir kendini

İşte o zaman yeter bana yaşamak

Yağmur eritir bedenimi

yağmur ve gözyaşı kardeştir


nasıl ikisi de yetmiyorsa

kurak gönülleri yeşertmeye

akmasın dursun o zaman

Ne yağmur ne gözyaşı bu oluktan


sorularım var

ama cevapları yok

çaresiz bekleyiş içerisinde yaşarken

sorular sormaya devam ederim hep

kendi kendime

mesela

savaşta suçu yokken

neden patlar

taşlar insan kafaları


yaslanıp koca bir çınarın gölgesine

denerim yeniden yaşamayı

hayatı anlamlandırmayı


kurak gönüllere akan gözyaşları

yetmedi gönlümü yeşertmeye

beni yeniden diriltmeye

Halil İbrahim

Trabzon'un Arsin ilçesinde doğdu. Giresun'un Tirebolu ilçesinde eğitimini ve yaşamını sürdürüyor.

Diğer Yazıları