KIŞ RESİTALİ

Kar şiirleri yazıyorum balkonlarda kar beklerken

Geceyi gündüz sayıyorum, mevsimi kış, ömür erken

Yahya Efendi Yokuşu bir ocakta söz verdi Boğaz’a

Beyaz kelebekleri apansız gök içine çekerken

Nefes alıp veren sorular o ağaçlara uzanmış

Yer yerinden oynarmış bak böcekler toprağı delerken

En güzeli gülmekmiş gençlikte gelen geçen zamana

Poz ver güverte, deniz feneri gemilere bakarken!

Biraz haberlere dalıp ağlarmış akşam o çocuklar

Sonradan hayat küçük bir köpekmiş yanında gezerken

Bir gün, Karac’oğlan gelmezmiş, derdi artık bu çağlarda

Şi’ri dolaşır dururmuş sesi koşmalarda inlerken

Şimdi efkar zamanı o vakit nihayet gelip çatmış

Çubuklara ateşi çatıp dörtnala geçmişe kaçarken

Böyle yorgun ikindiler camlarda sapsarı benizler

Duvarlar silermiş kan izlerini mısraları okurken

Belki kemik sesi buralarda bir kar topu ritmiyle

Vivaldi bestesiyle amansız çeliğe su verirken