İlham

Ey âsude hüzün!

Gözlerimin huzurundaki tanenin

Her hecede adı

Saklıdır güzel sesli kuşların bahçelerinde.

Bir nurun gecesi vardı

Kar gibi taneler yükselirken yeryüzüne

Bir sessizlik gürültüsü kopuyordu

İsimsiz eşyanın yüzünde.

Zaman bir mekân olmuş

Çokları bilmez o mekânda kimler oturur

Ne halkalar kuruludur

Bilenler bile bilmez belki.

Bir sanat eseri gördüm

Pislik der geçerdi çoğu

Rikkatinize sığınıyorum

Gözlerimin derecesi artmış değil oysa.