Menu
Bir Sevdadır İstanbul
Şiir • Bir Sevdadır İstanbul

Bir Sevdadır İstanbul

Kâinat yaratıldı o gün İstanbul ile 

Feza kör bir karanlık; yoktu ay, güneş bile

Yedi tepe üstünde sonsuzluğa bakışın

Başlangıç noktasıdır zamandaki akışın

Semada Kehkeşanlar etrafını yaldızlar

Çehreni hayran hayran seyre daldı yıldızlar

Denizler ayaklandı dağlar yürürken arşa

Dizlerine kapandı rüzgârlar koşa koşa 

Sinesinde duruldu, temizlendi mevsimler

Surunda hayat buldu kaç kez hırçın iklimler

Tepelerde şehrayin cümbüşü süsler kandil

Taşar mana kabından İstanbul’da her şekil

Aşkın kanatlarında sallanır usul usul

Gönüllere perçinli bir sevdadır İstanbul


Mahmuzlarken atını Fatih'e koşar sular

Tek tek sökülür dişi, boşa çıkar pusular

Kabuğunu çatlatır tohum, yol arar içte 

Bizans’ın son çığlığı yankılanır Haliç’te

Yeni bir çağ taşınır üstünde kızakların

Yaprakları çevrilir bir gece uzakların

Şehre giren yiğitler kartallar kadar mağrur

Gül saçılır yollara sürur üstüne sürur

Sokaklar hassas tığla dokunur iplik iplik

Her köşede bir sebil, her minare bir kimlik

Sihirli iksir ile silinir tek tek küfler

Sinan ölü taşlara yepyeni hayat üfler

Peygamber müjdesini vurmakta kös ve davul

İlahi ferman ile fethedilir İstanbul


Yavuz atını bağlar yosun kokan taşlara 

Zafer sessizce yürür bir gece Üsküdar’a

Süleyman seferdedir, Kanuni ferman yazar

İstikbalde tüm şehir ne “Muhteşem” bir nazar  

Beşiktaş sahilinde her dem tarih uyanır 

Sular donanma görse Barbaros geldi sanır

Yitik mührün yasında Topkapı bir hayalet 

Kafesli odalarda kol geziyor sefalet

Emanet, ağır yüktür; tartmaz okka, terazi

Paslı zincire mahkûm fethin en büyük remzi

Kapılarında kilit yeminli senelerin 

Balat, keskin bir yokuş; yolu bozuk Fener’in
Zaman yağlı bir ilmek darağacında maktul

Sessizliğe gömülür birdenbire İstanbul


Bey ölür, devlet çöker; her yeni bir gün eskir, 

Ezelden gelen çizgi ebede kadar hep bir 

Feleğin çarkı böyle, bazen çevrilir bahtın

Birkaç sefil elinde harcanır altın tahtın

Kan damlar lalelerden, isyan kokar günahlar

Erguvan, intiharın eşiğinde sabahlar

Sadakta ok paslanır, kınında zağlı kılıç

Her damlası ah ile dolar, boşalır Sarnıç

Göğe merdiven kuran taşlara “çember” gerek

Havalanmış “sütunlar” kuşlara imrenerek

Yanıyor At Meydanı, yangın var derinlerde

Ateşe odun taşır söndüreceği yerde

Kaynıyor içten içe “ocak” başında her kul

İçine akıtmakta gözyaşını İstanbul


Yedikule kan terler boğulurken talihin

Zindan duvarlarında nabzı çarpar tarihin

Kıyıyı döver deniz, Eminönü tek soluk 

Kaderine sığınmış Tophane, yetim çocuk

Hisar, ihtiyarlamaz; şölen, mesire, şenlik 

Emirgan, semaveri kaynatır demlik demlik

Ortaköy, zengin tarih; denizin suyu tuzlu 

Merdivenli yalılar yirmi beşli otuzlu

Rahmet rahmet üstüne bütün yollar aşkadır 

Kandil akşamlarında Eyüp’te aşk başkadır

Denizin esintisi İstinye’de saklanır

Kandilli şafakları sis ile duvaklanır

Huzuru sende bulur tekmil evli, bekâr, dul
Gelin olan kızların gerdanında İstanbul 


Kadıköy’de düğün var, Kalamış gözden ırak

Boğaz mercan küpeli, şöyle Çamlıca’dan bak

Yalnızlık kader sanki; Moda yaşlı bir çınar

Martılarda şölen var; deniz, sahili kınar

Karacaahmet mahzun, bekler son dakikayı  

Boşalınca zemberek kalpte tükenir sayı 

Usanmaz beklemekten sabır küpü ölüler 

Diriler ruh içinde kâh çarpı kâh bölüler

Gemiler yolcusunu salar iskelesinden 

İniltiler yükselir her gün Kızkulesi’nden 

Marmara’nın bağrında günah yüklü odalar

Ağır bir vebal taşır yarınlara Adalar

Saplandı paslı hançer hangi kanlı el mesul
Bulutların ağlaşır gökyüzünde İstanbul


Öz peçesini yırtmış, madde var mana nerde 

Kahır yüklü hayatın sefası perde perde

Hüzün, mızraplarını sineme tel tel vurur 

Beyoğlu’nda insana yabancı bir yel vurur 

En derin noktasından bölünmüş taksim taksim

Kimlerin hissesinde Tünel, Cihangir, Taksim

Pera’nın dar yolları gölgelerken güneşi

Her sabah alevlenir Galata’nın ateşi

Etiler, Bebek sahte; hep dünyalık keyfinde 

Levent, kaybolup gitmiş gökdelenler içinde

Güneşle yarışmakta cilalanmış ışıklar

Yorgunluk kıskacında hep aklı dolaşıklar

Uykusuz mekânlarda zaman harcanır pul pul

Hiçliğin girdabında, tükenmekte İstanbul



ALİ

Aslen Elazığlı olup 1974 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. İlköğretimini Kasımpaşa Kaptanpaşa İlkokulunda, ortaöğretimini İstanbul İmam Hatip Lisesinde, Üniversiteyi Fırat Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde okuyarak mezun olmuştur. Aynı fakültede yüksek lisansını tamamlayarak eğitim camiasına katılmıştır. Halen Çekmeköy Bilim Sanat Merkezinde tarih öğretmeni olarak görev yapmaktadır. Şiirleri Teferrüç Dergisi, Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, Daima Edebiyat gibi matbu dergilerin yanında Güfte Edebiyat, Tahta Fikir Edebiyat, Yük Edebiyat, Gergef Edebiyat gibi dijital yayın yapan dergilerde de yayımlanmıştır. Eserleri;Mecrasını Arayan Satırlar (2018)Teşehhüt Miktarı (2020)Kuşatılmış Yalnızlık (2021)Suni Teneffüs (2026)

Daha fazla görüntüle
Diğer Yazıları