Menu
UMUDUM GÖKLERDEN
Şiir • UMUDUM GÖKLERDEN

UMUDUM GÖKLERDEN

Döndüm yine kafesime

Bir ağırlık çöktü üzerime

Daha güvenli belki,

Lâkin boğucu,yağmur sıcağı gibi

İnsanın kendini dışarı atası geliyor

Kafessiz;hürüm güya

Gayet ferahfeza

Ancak bir boşluk var onda da

Çıplak gibiyim keza

İnsanın saklanası geliyor

Çare yok

Bir öyle olacağım,bir böyle

Uyacağım kaderime

Yardım isteyip Rabbimden

Hoşnut olacağım herşeyden

Daha iyisi gelmez elimden

Umudum kendimden değil, GÖKLERDEN...

Diğer Yazıları