SON PENCEREM

Çatlak duvarlardan sular sızıyor

Kaçak bakışlarda yara sızlıyor

Günün son demleri dağlar kızıyor

Sen güneşe açılan son pencerem

Varlığı deşerim görünmez yokta

Yayın ucunda ucu sivri okta

Serçenin gözünde beliren nokta

Sen güneşe açılan son pencerem

Âlem dediğin ne yüce sanatlı

Göğü süsleyen kuşlar çift kanatlı

Şafakta görünen beyaz bir atlı

Sen güneşe açılan son pencerem

Cümlenin ucunda kelime başında

Her adımda toprağında taşında

Akıp gider hisler hilal kaşında

Sen güneşe açılan son pencerem

Doğuran çilekeş meçhûle daldı

Annem kelimesi lügatte kaldı

Hesap üstü hesap mahşere kaldı

Sen güneşe açılan son pencerem

Saçında ezgiler rüzgâra ne der?

Kalbinde sezgiler sırlara ne der?

Alnında çizgiler ırmağa ne der?

Sen güneşe açılan son pencerem