Şiir • SEN SUSANDA

SEN SUSANDA

              *Hilal'e, Canan'a ve Çiğdem'e..

 

Aşina bir sese, bir tebessüme hasretim

Hüzne mağlup akşamlarda

Yalnızlığa gömülür kendi sessizliğimde

En uzak şehirlere savrulurum

Bir umuda sarılıp avunurum

Belki seni bulurum

Sen susanda

 

Tenha akşamlarda üstümüze kırlangıçlar dökülür

Kalbimizden fazla uzaklaşma ne olur

Sanki yüreğimizden bir parça sökülür

O uzak şehirlerin sesleri gelir

Üst üste hüzzam ezanlar okunur

Okşar bizi kanatları meleklerin

Sen susanda

 

Kentlerin gürültüsünde yeniden boğuluruz

Senin susuşunla hafifler

Belki sükûtunla sıyrılırız günahlardan

Esenlikle uçuşur el ele gönüllerimiz

Belki yeni bir ruhla dirilir

Yeni bir ruhla kavuşuruz

Sen susanda

 

Sen yoksan ilkbahar sürgün yeri

Umutlar Kaf dağının ardında kalır

Kapılarımızı zorlar kederin kolcuları

Dönersen bir sabah telaş içinde

Sonbahar neşveli bir koşu olur

Bu gönül yeniden sevdayı bulur

Sen susanda

 

O ruhanî gecelerde tabiat bir ağızdan fısıldaşır

Duyardık cümle mahlukatın sesini

Semadan bir huzur inerdi yeryüzüne

Sen susanda bölünürdü uykular

Sen susanda secdeye varırdı herkes

Yeni bir muştuyla başlardık güne

Ve dualarla arınırdık

Sen susanda

 

 

Ağustos 2024