Kirli Hanım Çiçeği

Sen al bu yetim daüssılayı

atlaslara ver

ateş deliliğinde bir akşama yaslan

Devrim yapılsa yeridir

adına kirli hanım

Kim dediyse o hikâye yalan yanlış

asude bir tarih sayfası değildin

sen kal bu bozkırda aşk ve kurşun gibi

Taçlarına güneş değerken pembeye sarı

bitirirken meteliksiz gününü işçiler

gönüllere bir rayiha ver resim olsun

yanından hürya koşan çocuklar bilmez

dallarında biterken kendi gövdeleri

Senin efsanen

kaçırılmış melez düşler

geç kalmış okul dönüşleri

lojmana hapsolmuş balonlar

Bırak sussunlar gözündeki coşkuyu

sonbaharda çiğ, yaprağın kızıllığı, altın kent

Küsme gecekondu kokularına

tenekelere mahpus

Vitrine, çelenge girmeyen yazılardan

sana dünya güzelliği kalmış

Küsme

ateş bahçesi adın