İyileşen Kaya

Kelimeden ağır

Çektiğim kuyudan sessizlik

Bu yüzden ıslık çalıyorum

Topuğumdaki dikene

Yetmezlik çekiyor

Ciğerimden iki nefes

Yalnız düşülüyor

Nefessiz kalkılıyor yerden

Yelden kaleler yapıyor

Çocukluğumu tutan eller

Etimi dağlara sürüyor

Çağırıyor habire baykuşlar

Kelimeleri dikiyor ustam

Yırtılmış manadan evler

İki düz bir eğri etmeden

Başında taşıyor kuşlar

Karıncalar öttü bugün

Duydu bütün mezarlar

Toprak geldi kendine

Ayaklarında çamurlar

Elinde kan lekesi

Kaşıdıkça kabuğumu

Yıkılıyor evler yalandan

Yeşeriyor yaralar

İyi yaralar, kötü yaralara karşı

Dedikodu yayılıyor

Savaş borusu

Ve ödenmemiş notalardan

Ses çıkaramıyor Babalar.

Dişleri sıkışmış mesainin  

Terini çiğniyor

Emekleri sömürüyor

Fabrikada dumanlar.

Dilim kesilmiş jülyen

Ağzımda kan tadı

Dağılıyor işçiler

Mahalline cinayet

Sürdükçe merhem

Yazgısı bulaşıyor elime

Sardıkça yarasını

Yaslandığım kaya İyileşiyor.