Menu
İç Ses
Şiir • İç Ses

İç Ses

Bu akşam kendime biraz geç kaldım,

Günün gürültüsünde unuttum sesimi.

Herkese yetişen yanımın kıyısında

Bir ben bekliyordu, sessiz ve yorgun.


Gökyüzü karardı, düşünceler çoğaldı;

Bir yıldız düştü içimin kuytusuna.

Anladım ki insan, bazen bir ömür arar

Kendi ruhuna sığacak küçücük bir dünya.


Şimdi susuyorum…

Her sessizlik biraz eksiklik değildir.

Belki de ruh, en güzel cümlelerini

Kimsenin duymadığı yerde biriktirir.

Rabia Betül

23 Eylül 1985’te Kahramanmaraş’ta doğdu. Şiir, öykü ve deneme yazıyor. Bir süre Evelâhir dergisinde yazdı.