Menu
ÜSTÜ KAPALI BİR YANKI
Şiir • ÜSTÜ KAPALI BİR YANKI

ÜSTÜ KAPALI BİR YANKI

karanlık ateş gibi yığılınca gökten bakarım

ağacın da sert dalları kırıkça gülümser

benimle birlikte akşama çıkan o ağaç

bağrı yarılmış kalabalığıdır ıssızlığın.

yanaştım göğe ve altında ne varsa bıraktım

putlarla dolu kalplerinde bıraktım demir başlıkla

söküp atmak çaresiyle bıraktım yalnızlıklarını

yukarıdan pencere kenarına bir zarf bırakırım

mermerin ucuna bırakırım kimse görmeden

elbiseler orada asılıdır benlikler içinde bir zarf

bırakırım alınlarına habersiz

elbisem düzgün değil bırakırken bunları

ben kuytudan çıkararak türlü yanılgıyla

elbisemi, kurutup giyerim ağaçtan

aceleyle

BURAKCAN

1998 İstanbul doğumlu.  İstanbul İmam Hatip Lisesi mezunu. FSM Vakıf Üniversitesi'ndeBilim Tarihi bölümü 4. sınıf öğrencisi.