Menu
SUÇ VE CEZA
Şiir • SUÇ VE CEZA

SUÇ VE CEZA

-ademi buldum

ademe attım adımı

adımı ademe kattım-


nasıl bir suç işledim ki

kendime karşı

duvarları yıkılmış bir evin

kapısı oldum

ceza niyetine


nasıl bir suç işledim ki

hayatımın içinde

kapıları sökülmüş bir evde

duvar oldum


nasıl bir suç işledim ki

kıyametten önce cezam koptu

ve kapısız

ve penceresiz

ve duvarsız bir eve taşınarak doldurdum

benim için bir zahmet

kazılmış çukuru


ve nasıl bir suç işledim ki

tövbemi etmek için

su oldum hava oldum

bir ev oldum tövbe için


ve o evin kapısı

ve duvarı


öyle bir suç işledim ki

kendime için kendime karşı kendimle

dirilerin fellik fellik sakladıklarını

bağıra çağıra ilan ettim çağa

ve ondan sonra uydum

çağrıya


nasıl da koparıldım

o çok bilinmeyenli

o hiç bilinmeyenli denklemden

ve denklerimi toplayıp

takip ettim

avuçlarımdaki ve alnımdaki

göç çizgilerini


nasıl da bağlandım

beni terk ettiği

beni kırdığı yerden dünyaya

ve bana ezberletilen hayat

haritada bir yalana denk düşünce

öğrendim beni kandıran dünyaya

kanayan yerlerimle bağlandığımı


nasıl da benden koptu


hiç sahip olmadığım yalanlarım

ve bana sahipken doğru

nasıl da sürüklendim

her nefesimde

biraz daha uzaklaştım kendimden

her nefesimde

biraz daha başka biri olup çıktım


nasıl da bağlandım reddettiklerime

ki sırtıma kat kat yığılınca

ayaklarımın altına aldıklarımın

hammalı oldum birden bire

yıktım kendimi

ve kaçtım bana ezberletilen benden

bunca koparılıp bunca bağlandığım ev

bunca kapı, bunca pencere, bunca duvar,

kendime dönmek için yürüdüğüm

bir yol oldu bütün adımlarım

bir yol oldum

kendi içimdeki bilmediğim kendime


-ve adem beni buldu

bana attı adını/adımlarını

beni kendine kattı

beni tuğla yaptı kendine-

TUBA E.

Şair

Diğer Yazıları