Menu
SON SUİKAST
Şiir • SON SUİKAST

SON SUİKAST

kimseye sormuyorum adını

bir uykusuzluk gecesinin ardından

ikizi olmayan biri

ne bilir yalnızlığa dair

bas bas bağıramayan

ne anlar sessiz kalmanın bedelinden

 

oysa böyle başlamayacaktı bu şiir

adını bildiğimi söylemeyecektim

kendime saklayacaktım seni

ve hiç tutmadığım elini

elini hiç tutmadığımı söylemeyecektim oysa

 

demem ki bu şiirde eksik kalsın

sensizliğine sığınayım, özlemine

beni reddeden duvarların zulmünden

ikizi olmayan biriyim şimdi

bas bas bağırmayan o kişi benim

 

kimseye sormuyorum adını

kimse de bana sormasın

hatırlamanın unutmaktan daha mı zehirli olduğunu

 

oysa böyle bitmeyecekti bu şiir

yine de son mısra bulamadım

ve sükut ile gerçekleştirdim

zehir zemberek sözlerle planladığım

son büyük suikastımı

kimseye sormadım adını

son nefesini verirken söylediklerini de

kimseye sormayacağım

TUBA E.

Şair

Diğer Yazıları