Menu
bucaksız
Şiir • bucaksız

bucaksız

Sen ne kadarsan,
Adımların o kadar uzağa gider,
Gözlerin o kadarını  görür ve dilin,
O kadarına laf yetiştirebilir,
Ama için,
Ötesinin, dahasının peşindedir hep,
Ne kadar dolu isen,
O kadar sonsuzluğu istersin,
Boşu boşuna.
İstersin ki bilsinler seni,
Varsın, yaşadın ve o kadarlık değildin,
Küçük değildin.
En büyüklerine taş  çıkartacak fikirlerin
Hayallerin vardı,
Adın vardı,
Bilsinler.
Bilsinler ki,
Günden güne çürüyen bedenin
Sonsuz bir ruha ev sahipliği yaptı,
Aslında daha iyilerini hak etti,
Daha uzun bir ömrü,
Çok daha fazla ışığı, nefesi,
Şehri..
Daha çok görülecek yer,
Duyulacak ses,
Yaslanacak omuz vardı,
Yetişemedin,
Bilsinler ki
İstedin,        çok.
Çok isterdin dahasını,
Anlasınlar sen bu çürümüş beden değildin,
Güzeldin, gülerdin
Doluydun, saçardın..
Savaşırdın,
Yenilmedin, duysunlar,
Resmet sesini görsünler,
Kalsın gerilere bir şeyler,
Bir ayak izi, bir kahkaha..
Bilsinler ki
Sen ölmedin, yaşadın!

Diğer Yazıları