Menu
ALLAH’IM! BU ŞİİRİ YAZDIM AMA AFFET BENİ
Şiir • ALLAH’IM! BU ŞİİRİ YAZDIM AMA AFFET BENİ

ALLAH’IM! BU ŞİİRİ YAZDIM AMA AFFET BENİ

Baba.

Bu sabah da uyanmadan önce, birkaç kez öldüm.

Kül tablasından odama vuruyordu baharın ışığı.

Şemsiyeni al gel de sevgilim, pikniğe gidelim.

Dumana dönecek yoksa düşlerimiz.

Anne.

Bu akşam da yemekten önce birkaç kez nabzım durdu.

Sigaramın ucundan ellerine doğru gidiyordu gülücüklerimiz.

Küpelerini tak gel de sevgilim, sinemaya gidelim.

Bir film şeridi gibi geçecek yoksa hayatımız düşlerimizden.

Kız kardeşim.

Bu şiirden önce de birkaç kez arafta kaldım.

Parmaklarımdan kâğıda süzülüyordu gökkuşağım.

Saçlarını yap gel de sevgilim, evimize gidelim.

Solmuş bir yaprak gibi geçip gidecek yoksa ömrümüz.